Bedevaart Lourdes LO1901 - Dag 5

woensdag 21 augustus 2019 | Jan Tol

Het is alweer dag 5 van de bedevaart ; een dag die op verzoek van enkele pelgrims begint met het lopen van de grote kruistocht. Dit is voor mij ook het  moment dat ik steeds meer begin te ervaren dat vreugde en verdriet wel héél dicht bij elkaar komen. De tranen komen steeds sneller naar de oppervlakte, maar dat mag, dat is goed.  Onze pelgrims komen uit een dorp waar ze doorgaans  moeite hebben met het uiten van hun emoties, maar zoveel moeite als we er daar mee hebben, zo makkelijk lijkt het hier te gaan. Veel verdriet, soms van vele jaren geleden wordt hier moeiteloos gedeeld. Gelukkig is er daarna ook weer tijd voor gezelligheid en een lach. De internationale viering van vanmorgen was indrukwekkend en maakt grote indruk, zeker op de pelgrims die dit jaar voor het eerst zijn. De prachtige stem van de tenor raakt ons - pelgrims uit een muzikaal dorp - diep in het hart.  

In de middag is er tijd voor ontspanning. Petit Lourdes staat op het programma en een heerlijk ritje met ‘le petit train’, zeker nu de weergoden ons vandaag zo goed gezind zijn. Het is voor het eerst dat onze groep deze excursie doet. Gelukkig valt hij in goede aarde. In het winkeltje - waardoor je altijd naar buiten moet - zo lijkt het wel, worden door de dames (wederom) veel souvenirs gekocht voor het thuisfront en ik besef dat het straks flink sjouwen wordt voor de deurwachters nu alle koffers een paar kilo zwaarder zijn dqn op de heenreis. Misschien moet ik hem of haar toch maar even waarschuwen voor de rug.

Als we door ‘le petit train’ worden afgezet bij het heiligdom, gaan we meteen door naar de viering met handoplegging. De verwachtingen zijn hooggespannen, maar worden helaas niet helemaal waargemaakt. Ik- en met mij nog vele anderen -mis de emotie die deze viering altijd kenmerkt. Komt het door de wat minder bekende liederen of heeft het een andere oorzaak? Eerlijk gezegd, ik weet het niet. Natuurlijk, het is jammer, maar het doet niets af aan het voldane gevoel en de positieve reacties binnen onze groep. Deze bedevaart is nu al geslaagd. Het gevoel van saamhorigheid, de prettige, soms diepgaande gesprekken worden gekoesterd en werken voor velen bevrijdend. Voor mij persoonlijk is dit ook een van de wonderen van Lourdes: Lourdes maakt emoties los die soms te lang hebben liggen sluimeren. Natuurlijk, Lourdes ruimt beslist niet al het verdriet op, maar maakt wel ruimte vrij in het rugzakje van vele pelgrims. Ruimte die hopelijk snel kan worden gevuld met positieve ervaringen en fijne herinneringen aan een fantastische week; een week waarin onze pelgrims even één waren; één in pijn en verdriet, maar ook één in vele vreugdevolle momenten.  

 

Geschreven door Jan Tol